Dit omlijste spiegelbeeld-beeld van argon in glas, vormde de opmaat voor de installatie. Ook verwees ze direct naar de workshop ‘van je leven een kunstwerk maken’ Hieraan namen 16 mensen deel. Zegt een binnenkomende bezoeker tegen zijn vrouw: ‘dat daar staat in spiegelschrift, zo kan ik ‘t niet lezen’. Zijn vrouw inmiddels naar de achterkant van de lijst gelopen: ‘kom dan hier kijken’. Eenmaal met de man naast haar, spellen ze samen het woord dat nu te lezen valt: ‘buitengewoon’. Maar binnen het kader als vizier staat niets buitengewoons meer achter de nu oplichtende letters. De man vind er dan ook niks aan: niet aan wat hij leest maar voor de rest ook niks.
Andere bezoekers gaan dikwijls ook eerst hoofdschuddend aan het raam voorbij. Maar zien dan op een beeldscherm iets verderop andere bezoekers achter het nu te lezen woord binnenkomen. Dan bemerken ze dat zij net als hen zo zijn gezien via de camera op de blinde muur achter het woord. Dan knikken ze besmuikt, instemmend of verrast en vervolgen nieuwsgierig hun verkenning van het terrein en wat er verder te zien is.
Zienderogen met een andere blik.
